"Ένα ταπεινό φυτό που ανθίζει εκεί όπου κανείς δεν περιμένει να βρει ζωή και χαρίζει μία από τις πιο χαρακτηριστικές γεύσεις της Μεσογείου..."
Υπάρχει ένα φυτό που μοιάζει να αψηφά κάθε νόμο της φύσης. Δεν χρειάζεται εύφορο χώμα ούτε ιδιαίτερη φροντίδα. Αρκείται σε μια χαραμάδα ενός βράχου, σε μια ξερολιθιά ή πάνω σε έναν παλιό ασβεστωμένο τοίχο, εκεί όπου οι περισσότεροι δεν θα περίμεναν να δουν να ανθίζει τίποτα. Κι όμως, κάθε καλοκαίρι η κάπαρη κάνει την εμφάνισή της, χαρίζοντας μικρά, καταπράσινα μπουμπούκια που κρύβουν μέσα τους μία από τις πιο χαρακτηριστικές γεύσεις της μεσογειακής κουζίνας.
Από τον Μάιο μέχρι και τον Ιούλιο, λίγο πριν ανοίξουν τα άνθη της, συλλέγονται προσεκτικά με το χέρι τα μικρά αυτά μπουμπούκια. Στη συνέχεια συντηρούνται σε άλμη, ξύδι ή αλάτι, μια διαδικασία που αναδεικνύει τη χαρακτηριστική, πικάντικη και ελαφρώς αλμυρή γεύση τους. Εκτός από τα μπουμπούκια, αξιοποιούνται και τα τρυφερά φύλλα της, ενώ μετά την άνθηση εμφανίζονται οι καρποί της, γνωστοί και ως "αγγουράκια κάπαρης". Με μεγαλύτερο μέγεθος και τραγανή υφή, αποτελούν έναν μικρό γαστρονομικό θησαυρό και σερβίρονται συχνά ως μεζές ή συνοδευτικό.
Στην ελληνική κουζίνα, η κάπαρη κατέχει ξεχωριστή θέση. Είναι από εκείνα τα υλικά που δεν χρειάζονται μεγάλη ποσότητα για να μεταμορφώσουν ένα πιάτο. Λίγα μόνο μπουμπούκια αρκούν για να χαρίσουν ένταση και χαρακτήρα. Πολλοί τη συνδέουν με τη χωριάτικη σαλάτα, όπου η αλμυρή, πικάντικη γεύση της δένει αρμονικά με τη γλυκιά ντομάτα, το τραγανό αγγούρι, τις ελιές, τη φέτα και το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Η κάπαρη όμως δεν σταματά εκεί. Συνοδεύει ιδανικά ψάρια και θαλασσινά, δίνει ζωντάνια σε σάλτσες, ταιριάζει υπέροχα με ζυμαρικά, ενώ προσθέτει ξεχωριστό χαρακτήρα ακόμη και σε ένα απλό σάντουιτς. Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μυστικό της. Είναι ένα ταπεινό φυτό που επιλέγει να μεγαλώνει στα πιο άνυδρα και αφιλόξενα μέρη, όμως καταφέρνει να χαρίζει απλόχερα γεύση και άρωμα σε κάθε τραπέζι.
Κάθε φορά που βλέπω κάπαρη να ξεπροβάλλει μέσα από μια πέτρα ή να στολίζει έναν παλιό τοίχο σε κάποιο ελληνικό νησί, μου θυμίζει πόσο γενναιόδωρη μπορεί να είναι η φύση. Με ελάχιστα μέσα, δημιουργεί κάτι μοναδικό. Και ίσως γι' αυτό η κάπαρη δεν είναι απλώς ένα ακόμη συστατικό της ελληνικής κουζίνας. Είναι ένας μικρός θησαυρός της ελληνικής γης, που κουβαλά μέσα του τον ήλιο, το αλάτι της θάλασσας και όλη την αυθεντικότητα του μεσογειακού καλοκαιριού.
